CHEMIA ➔ bezsens i łzy?
Stop. Kolejne zbiory zadań i korepetycje nie dadzą ani grama więcej rozumienia. Jeśli Twoje bystre dziecko gubi się w symbolach – system zaczął od złej strony.
Wpisz e-mail poniżej i pobierz bezpłatny, 16-stronicowy przewodnik o 5 miejscach, w których bystre dziecko gubi się w naukach ścisłych.
Klikając przycisk, zapisujesz się na mój newsletter i wyrażasz zgodę na otrzymywanie ode mnie wiadomości e-mail o naukach ścisłych, uczeniu się i szkolnych trudnościach. Administratorem danych jest Wanda Kwaterniak (To ma sens). Zgodę możesz wycofać w każdej chwili. Szczegóły znajdziesz w Polityce prywatności.
To nie musi być brak zdolności Twojego dziecka. To najczęściej tylko brak mostu między szkolnym zapisem a logicznym zrozumieniem.
Co właściwie dzieje się w głowie nastolatka, gdy widzi suche symbole, ale nie dostaje narzędzi, by zobaczyć ukryty pod nimi sens? Zaczyna wierzyć, że przedmioty ścisłe nie są dla niego.
Albo, co gorsze, że jest na nie za głupi.
5 miejsc, w których może urwać się sens
To nie jest lista szybkich wskazówek.
To 16 stron przykładów, mechanizmów i obrazów z nauki dziecka. O sytuacjach, które z zewnątrz często wyglądają jak brak ćwiczeń, nieuwaga albo bunt, a po rozłożeniu na części pokazują, gdzie naprawdę mógł urwać się sens.
W środku znajdziesz:
1. Hieroglify zamiast alfabetu O momencie, gdy zapis chemiczny wygląda jak obcy kod.
2. Gdy chemia brzmi jak greka O definicjach z podręcznika, które nie łączą się z rozumieniem.
3. Umiem tylko po śladzie O zadaniach, które wychodzą w domu, ale zatrzymują dziecko na sprawdzianie.
4. To jeszcze chemia czy już matematyka? O proporcjach, procentach, jednostkach i wzorach ukrytych pod chemią.
5. „I tak tego nie umiem” O błędzie, który przestaje być podpowiedzią, a zaczyna odbierać sprawczość.
Zapisz się, odbierz przewodnik i zostań przy moich listach.
Będę pisać o naukach ścisłych, uczeniu się, szkolnych trudnościach i codziennych obserwacjach: od chemii w kuchni, przez mózg dziecka przy zadaniu, po szkolne skróty, które warto rozłożyć na części.
Klikając przycisk, zapisujesz się na mój newsletter i wyrażasz zgodę na otrzymywanie ode mnie wiadomości e-mail o naukach ścisłych, uczeniu się i szkolnych trudnościach. Administratorem danych jest Wanda Kwaterniak (To ma sens). Zgodę możesz wycofać w każdej chwili. Szczegóły znajdziesz w Polityce prywatności.
Najpierw zrozumienie. Potem wzory, definicje i zadania.
W naukach ścisłych problem często zaczyna się wtedy, gdy dziecko dostaje symbole, wzory i definicje, zanim zobaczy, co one opisują w rzeczywistości.
Wtedy chemia, fizyka albo matematyka zaczynają wyglądać jak szyfr do zapamiętania.
A nauki ścisłe przestają być zbiorem znaków do zapamiętania, a zaczynają układać się w logiczną całość.
Łączę dwa światy: nauki ścisłe i psychologię uczenia się.
Nauk ścisłych nie traktuję jak listy działów do mechanicznego nadrobienia. Patrzę na nie – a w szczególności na chemię – jak na logiczny system, który dziecko powinno nauczyć się czytać: przez symbole, wzory, zależności i sens ukryty pod zapisem na tablicy.
Moje zaplecze (Dwa filary akademickie):
Biotechnologia (Uniwersytet Wrocławski, 3 lata) – stąd wyniosłam sposób patrzenia na świat przyrody od strony cząsteczek, zależności i procesów, których nie widać na pierwszy rzut oka..
Psychologia (Uniwersytet SWPS, 5 lat) – pomogła mi zobaczyć, jak działa uczenie się: jak mózg przetwarza informacje, tworzy skojarzenia i buduje pojęcia krok po kroku. Dzięki temu łatwiej zobaczyć, gdzie uczeń gubi się, gdy abstrakcyjne symbole pojawiają się za wcześnie, bez oparcia w konkrecie.
Właśnie z tego sposobu patrzenia powstał przewodnik o tym, gdzie w nauce może urwać się sens.
Administratorem danych osobowych jest:
Wanda Kwaterniak, NIP: 9151697601.
Kontakt: tomasens@neuroodyseja.pl
Regulamin strony | Polityka Prywatności
© 2026 To Ma Sens. Wszystkie prawa zastrzeżone.
